وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحۡضُرُونِ
98
وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحۡضُرُونِ
98
بدى را مىتوان با بدى پاسخ داد ولى این، براى رهبر شایسته نیست. «ادفع بالّتى هىَ اَحسن»
ایمان ما به علم خداوند، عامل صبر وحلم در ماست. «نحن اعلم»
پناه دادن از شئون ربوبیّت است. «ربّ اَعوذبك»
پیامبران نیز باید به خدا پناه ببرند. «قل ربّ اَعوذبك»
پناه بردن به خداوند باید مكرر و جدى باشد. (تكرار «اعوذ»)
تنها پناهگاه مطمئن خداست. «بك»
یكى از راههاى نفوذ شیطان، اشارهها و وسوسههاى او نسبت به برخوردهاى بد ما با دیگران است. «هَمزات»
شیاطین، متعدّد و وسوسههاى آنان نیز گوناگون است. «هَمَزات الشیاطین»
شیطانها در انبیا نیز طمع دارند. «هَمَزات الشیاطین»
بالاتر از وسوسه، حضور شیطانهاست. «اَن یَحضُرون»
حضور افراد فاسد ومفسد در جامعه، مقدّمه فساد دیگران است. «یَحضُرون»