۞ وَقَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَرۡجُونَ لِقَآءَنَا لَوۡلَآ أُنزِلَ عَلَيۡنَا ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ أَوۡ نَرَىٰ رَبَّنَا لَقَدِ ٱسۡتَكۡبَرُواْ فِيٓ أَنفُسِهِمۡ وَعَتَوۡ عُتُوًّا كَبِيرًا
21
تفسیر نور
و كسانى كه به ملاقات ما امید ندارند (و رستاخیز را قبول نمىكنند) گفتند: چرا فرشتگان بر ما نازل نمىشوند و یا چرا پروردگارمان را نمىبینیم؟قطعاً آنان در نفس خود استكبار ورزیدند و سركشى بزرگى كردند.
نکتهها
كلمهى «عُتوّ» به معناى بدترین نوع ظلم است. 272روز قیامت را روز «لقاء» مىنامند، چون در آن روز غفلتها و جهلها و موانع دیگر كنار مىروند و همهى مردم عظمت خدا را مىبینند. «و یعلمون ان اللّه هو الحقّ المبین» 273
272) تفسیر مجمعالبیان.
پیامها
بىاعتقادى به معاد، مایهى بهانهگیرى در برابر انبیاست. «لایرجون لقائنا لولا...» حتّى امید به قیامت، براى سازندگى انسان و اطاعت از خداوند كافى است. «لایرجون...»
روز قیامت، روز ملاقات الطاف یا قهر الهى است. (تا مردم كدام یك را براى خود فراهم كرده باشند). «لقائنا»
كفّار، فرشتگان را باور داشتند. «لولا انزل علینا الملائكة»
مادّیگرایان، همهى چیز را مادّى مىپندارند و به دنبال دیدن خداوند با چشم سر هستند. «نرى ربّنا»
سرچشمهى طغیان و استكبار انسان، بلند پروازىهاى درونى اوست. «استكبروا فى انفسهم» (از كوزه همان برون تراود كه در اوست.)
گناه وتجاوز درجاتى دارد. «عُتوّاً كبیراً»