وَيَوۡمَ تَشَقَّقُ ٱلسَّمَآءُ بِٱلۡغَمَـٰمِ وَنُزِّلَ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ تَنزِيلًا
25
ٱلۡمُلۡكُ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡحَقُّ لِلرَّحۡمَـٰنِۚ وَكَانَ يَوۡمًا عَلَى ٱلۡكَـٰفِرِينَ عَسِيرًا
26
تفسیر نور
و روزى كه آسمان با ابرها بشكافد و فرشتگان فروآیند فروآمدنى.
در آن روز، فرمانروایىِ بر حقّ، از آن خداى رحمان است و روزى است كه بر كافران سخت و سنگین است.
نکتهها
چون واسطهها، عذرخواهىها، اموال و اولاد، فامیل و مقام، هیچ یك براى نجات كافران كارساز نیست، لذا آن روز بر آنان سنگین است.ممكن است كلمهى «بالغَمام» به معناى همراه با ابر باشد، یعنى آسمان همراه با ابرها شكافته مىشود.
از كلمهى «نزّل» استفاده مىشود كه نزول فرشتگان در روز قیامت، غیر منتظره و نزول خاصّى است.
پیامها
آسمان در ابتدا دود بوده، «ثمّ استوى الى السماء و هى دخان» 283 و در آینده نیز متلاشى خواهد شد. «تشقّق السماء» جایگاه فرشتگان، آسمانهاست. «نزّل الملائكة»
مالكیّت و حكومت خداوند، واقعى و حقیقى است، نه اعتبارى و عارضى و ظالمانه. «الملك یومئذ الحق»
قیامت روز جلوهى رحمت الهى است. «الملك یومئذ الحق للرحمن...»
283) فصّلت، 11.