وَكَذَٰلِكَ جَعَلۡنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا مِّنَ ٱلۡمُجۡرِمِينَ وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ هَادِيًا وَنَصِيرًا
31
وَكَذَٰلِكَ جَعَلۡنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا مِّنَ ٱلۡمُجۡرِمِينَ وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ هَادِيًا وَنَصِيرًا
31
نداى حقّخواهى و حقّگویى، همیشه مخالف داشته است. «لكلّ نبىّ عدوّا»
با توجّه به مشكلات دیگران، خود را تسلى دهید. «لكل نبى»
انسان ابتدا بهگناه آلوده مىشود وكمكم دشمن انبیا مىشود. «عدوّاًمنالمجرمین»
انسان با گناه، از مسیر حقّ جدا مىشود. «من المجرمین» (كلمهى «جُرم» به معناى جدا شدن است).
سختىها ومخالفتها، انسان را تربیت مىكند. «جعلنا - ربّك»
تنها راه پیروزى بر دشمن، تمسّك به هدایت و نصرت الهى است. «كفى بربّك هادیاً و نصیراً»
در برابر مخالفین، بر خدا توكّل كنیم. «كفى بربّك هادیاً و نصیراً»
پروردگار براى حمایت وهدایت كافى است، دلبستن به دیگران چرا؟ «كفى بربّك هادیاً»
انبیا نیز به هدایت الهى نیازمندند. «كفى بربّك هادیاً»
انسان در درگیرىهاى حقّ و باطل، به دو چیز نیاز دارد: یكى هدایت و دیگرى قدرت. «هادیاً و نصیراً»
هدایت و نصرت از شئون ربوبیّت خداوند است. «ربّك هادیاً و نصیرا»