وَهُوَ ٱلَّذِيٓ أَرۡسَلَ ٱلرِّيَـٰحَ بُشۡرَۢا بَيۡنَ يَدَيۡ رَحۡمَتِهِۦۚ وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءً طَهُورًا
48
لِّنُحۡـِۧيَ بِهِۦ بَلۡدَةً مَّيۡتًا وَنُسۡقِيَهُۥ مِمَّا خَلَقۡنَآ أَنۡعَـٰمًا وَأَنَاسِيَّ كَثِيرًا
49
تفسیر نور
و او خداوندى است كه بادها را مژدهاى پیشاپیش (باران) رحمتش فرستاد و از آسمان، آبى پاكیزهكننده فرو فرستادیم.
تا به وسیلهى آن سرزمین مرده (و پژمرده و خشك) را زنده گردانیم و آن را به چهارپایان و مردمان بسیار از مخلوقات خود بنوشانیم.
نکتهها
«طهور» چیزى را گویند كه هم در نهایت پاكى است و هم پاك كننده مىباشد. كلمهى «بلد» به معناى سرزمین است، خواه شهر باشد یا روستا ومزرعه، به دلیل آیهى 58 سوره اعراف كه مىفرماید: «و البَلَد الطیّبُ یَخرُج نَباته باِذنِ ربّه» سرزمین نیكو با اذن پروردگارش گیاه خود را بیرون مىآورد، و روشن است كه روئیدن گیاه مخصوص شهر نیست. كلمهى «اناسىّ» جمع «اِنسىّ» مرادف معناى «انسان» است.چون معنى «بَلَد» و«بَلدة» یكى است، در توصیف آن فرمود: «میتاً» و نفرمود: «میتة» 323
در استفاده از آب، بیشترین سهم به كشاورزى اختصاص دارد، بعد حیوانات بیشترین استفاده را از آن مىبرند و سپس انسانها. به خاطر همین، در آیهى شریفه ابتدا از كشاورزى و احیاى زمین یاد شده است، سپس از حیوانات، آن گاه از انسان.
بادها فواید بسیارى دارند از جمله: هوا را لطیف مىكنند، ابرها را انتقال مىدهند، حرارت را كم مىكنند و گیاهان را بارور مىسازند.
323) تفسیر قرطبى.
پیامها
حركت بادها، به ارادهى خداوند است. «هوالّذى ارسل الریاح» بادها انواع مختلفى دارند و گاهى با باران ملازمند. «ارسل الریاح... انزلنا...»
نزول باران از ابر با ارادهى خداوند است. «انزلنا»
آب هم پاك است و هم پاك كننده، جسم آدمى و اشیاى دیگر را پاك مىكند و در وضو و غسل نیز مایهى پاكى روح انسان است. «طهوراً»
زندگى بشر مرهون نباتات و حیوانات است. (زنده شدن زمین و سیرابى چارپایان، قبل از سیراب شدن انسان آمده است)
كارهاى خدا از طریق اسباب طبیعى صورت مىگیرد. «ارسلالریاح - انزلنا - لنحیى»