وَٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا
65
وَٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا
65
إِنَّهَا سَآءَتۡ مُسۡتَقَرًّا وَمُقَامًا
66
فكر نجات از آتش هم باید از طریق عبادت باشد و هم از طریق دیگر اعمال نیك. حضرت على علیه السلام آن گاه كه اموالى را در راه خدا وقف مىكردند، در وقفنامهى خود مىنوشتند: این اموال را وقف كردم، تا بدین وسیله از آتش دوزخ درامان باشم وآتش دوزخ نیز از من دور باشد. 347
347) صافى، ج 2، ص 104.
یاد معاد از ویژگىهاى بندگان خاصّ خداست. «ربّنا اصرف عنا عذاب جهنّم»
بندگان خاصّ خداوند، بیش از آنكه طمع بهشت داشته باشند، از آتش دوزخ خوف دارند. «یبیّتون... یقولون ربّنا اصرف عنا عذاب جهنّم»