كَذَّبَتۡ قَوۡمُ نُوحٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
105
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ
106
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٌ
107
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
108
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَـٰلَمِينَ
109
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
110
۞ قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلۡأَرۡذَلُونَ
111
تفسیر نور
زمانى كه برادرشان نوح به آنان گفت: آیا (از خدا) پروا نمىكنید؟
همانا من براى شما پیامبرى امین هستم.
پس، از خداوند پروا كنید واطاعتم نمایید.
و من براى این رسالت هیچ مزدى از شما درخواست نمىكنم، پاداش من جز بر پروردگار جهانیان نیست.
پس نسبت به خداوند تقوا پیشه كنید و (دستوراتم را) فرمان ببرید. آنان (به جاى ایمان آوردن) گفتند: آیا ما به تو ایمان بیاوریم در حالى كه فرومایگان از تو پیروى كردهاند؟
نکتهها
نام حضرت نوح 43 بار در قرآن آمده است و خداوند حضرت ابراهیم را شیعهى او دانسته «و اِنّ مِن شِیعَته لابراهیم»37 و سورهاى به نام نوح در قرآن آمده است. سلام خداوند به نوح، سلام خصوصى است: «سلامٌ على نوح فى العالَمین»38 در حالى كه خداوند بر حضرت موسى و هارون و ابراهیمعلیهم السلام نیز سلام نموده است، ولى جملهى «فى العالَمین» را ندارد.آشنایى با تاریخ انبیا، انسان را شیفتهى آنان مىكند و روح صبر واستقامت را در آدمى زنده مىسازد.
37) صافّات، 83.
پیامها
همهى انبیا داراى هدفى واحد هستند، لذا تكذیب یك پیامبر بهمنزله تكذیب همهى پیامبران است. «كَذّبت قومُ نوحٍ المرسلین» (قوم نوح تنها حضرت نوح را تكذیب كردند، ولى قرآن مىفرماید: «المرسلین» یعنى تمام انبیا) قبیلهها و امّتها را با نام رهبران و شخصیّتهاى آنان مىشناسند. «قوم نوح»
قبل از نوح، پیامبران متعدّدى بودهاند. «المرسلین»
در تبلیغ دین، از عواطف استفاده كنید. «اَخوهم»
اخلاق و رفتار انبیا با مردم زمان خود، برادرانه بوده است. «اَخوهم»
اطّلاع از فرهنگ، زبان، آداب، رسوم و نقاط ضعف و قوّت مردم، براى مبلّغ ضرورى است. «اَخوهم» كسى كه برادر مردم است، از افكار، آداب ونقاط ضعف وقوّت آنان آگاه است.
یكى از وظایف برادرى دینى، ارشاد برادران دیگر است. «اَخوهم ... اَلا تَتّقون»
با سؤال، وجدانها را بیدار كنید. «اَلا تَتّقون»
پذیرفتن دعوت انبیا و اطاعت از آنان، روحیّهى تقوا لازم دارد. «اَلا تَتّقون»
نبوّت، به نفع بشریّت وبراى نجات انسانهاست. «اِنّى لكم رسولٌ أمین»
امین بودن وحسنسابقه ودلسوزى، شرط نفوذ كلام است. «لكم رسولأمین»
شرط اصلى در فرستاده و حامل پیام، امین بودن است. «رسول أمین»
بیان كمالات خود، در مواردى لازم است. «انّى لكم رسول أمین»
دیندارى، از اطاعت از رهبرى الهى جدا نیست. «فاتّقوا اللّه و اَطیعون» آرى تبلور تقوا در پیروى از انبیاست.
دعوت به خود، براى احیاى فرمان خدا مانعى ندارد. «اَطیعون» در كنار «فاتّقوا اللّه» آمده است.
مبلّغ دینى نباید از مردم توقّع مادّى داشته باشد و از آنان چیزى درخواست كند. (اخلاص، شرط نفوذ كلام است). «ما أسئلكم علیه من أجر»
كسى كه بر خدا توكّل كند، مىتواند از مردم بىنیاز باشد. «ما أسئلكم... اِن أجرى الاّ على ربّ العالمین»
خداوند پاداش مبلّغان دینى را برخود لازمكرده است. «اِنأجرىالاّعلىربّ...»
رهبر دینى نباید در موضع تهمت دنیاپرستى باشد. «و ما أسئلكم علیه من أجر»
راههاى بهانه را ببندید و كارهاى معنوى را به نیّت اجر و مزد مادّى انجام ندهید. «ما أسئلكم علیه من أجر» در سورهى قلم آیه 46 نیز مىخوانیم: «أم تَسئلهم أجراً فهم من مَغرَم مُثقَلون»
ایمان به خدا و تقواى الهى، زمینهى ایمان به رسول و اطاعت از اوست. «فاتّقوا اللّه و اَطیعون»
در مسیر تربیت و تكامل، تكرار لازم است. (در این چند آیه، چند بار فرمان تقوا صادر شده است) «فاتّقوا اللّه...»
اشرافىگرى مىتواند مانع ایمان آوردن باشد. زیرا مؤمنین در نظر مستكبران، اراذل و فرومایگان هستند. «و اتّبعك الاَرذَلون»
بیشتر یاران انبیا، فقرا و گمنامان بودند. «و اتّبعك الارذَلون»
حرف حقّ و مكتب حقّ را نباید به خاطر طرفداران گمنام آن تحقیر كرد. «و اتّبعك الارذَلون»
تعالیم انبیا، تبعیضهاى غلط اجتماعى را از بین مىبرد. «و اتّبعك الارذَلون»