فَأَنجَيۡنَـٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ
119
ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا بَعۡدُ ٱلۡبَاقِينَ
120
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
121
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
122
تفسیر نور
پس ما نوح و هر كس از مؤمنان را كه در آن كشتىِ گرانبار، با او بود نجات دادیم.
سپس باقیماندگان را غرق كردیم. البتّه در این (ماجرا) نشانهى بزرگى است، ولى اكثر مردم ایمان آورنده نیستند.
و قطعاً پروردگارت همان صاحب عزّت و مهربان است.
نکتهها
مراد از گرانبار بودن كشتى «الفُلك المَشحون»، این است كه آنچه مورد نیاز بود، حضرت نوح در كشتى قرار داده بود. امام باقرعلیه السلام فرمود: «الفلكالمشحون» كشتى مجهّزِ آماده حركت است. وحضرت علىعلیه السلام فرمود: در آن كشتى، نود جایگاه براى چهارپایان ساخته بود.4242) تفسیر نورالثقلین.
پیامها
دعاى انبیا و مظلومین مستجاب است. «فانجَیناه» مؤمنین در پرتو انبیا بیمه هستند. «فانجَیناه و مَن معه»
جدایى از انبیا سبب هلاكت است. «ثمّ اَغرقنا بعدُ الباقین»
داستان نجات نوح و یارانش و غرق كفّارو مخالفان، نمودى از سنّت خداوند در یارى حقّ و سركوبى باطل است. «اِنّ فى ذلك لآیة»
اگر به كفّار مهلتى مىدهد، به خاطر رحمت است نه ناتوانى. «العزیز الرّحیم»