وَتِلۡكَ نِعۡمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنۡ عَبَّدتَّ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ
22
وَتِلۡكَ نِعۡمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنۡ عَبَّدتَّ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ
22
قَالَ فِرۡعَوۡنُ وَمَا رَبُّ ٱلۡعَـٰلَمِينَ
23
از قرآن استفاده مىشود كه فرعون در درون خود، خدا را مىشناخت؛ «قال لقد عَلِمتَ ما انزل هولاء الاّ ربّ السموات والارض»9 ولى بهظاهر خود را ربّ اعلاى مردم مىدانست، مثل مدیرى كه بر افرادى تسلّط دارد، ولى در عینحال خود را تحت امر دیگرى مىداند.10
10) تفسیر المیزان.
به استكبار و منّتهاى او با صلابت پاسخ دهید. «تلك نعمة...»
گاهى مستكبران به خاطر حفظ تاج و تخت، خود را به نادانى مىزنند. «و ما ربّ العالمین»
سؤال مستكبرین، مغرورانه و همراه با تحقیر دیگران است. فرعون گفت: «و ما ربّ العالمین» و نگفت: «و مَن ربّ العالمین» (حرف «ما» در زبان عرب براى جمادات به كار مىرود.)