قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِيٓ أُرۡسِلَ إِلَيۡكُمۡ لَمَجۡنُونٌ
27
قَالَ رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَمَا بَيۡنَهُمَآ إِن كُنتُمۡ تَعۡقِلُونَ
28
قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذۡتَ إِلَـٰهًا غَيۡرِي لَأَجۡعَلَنَّكَ مِنَ ٱلۡمَسۡجُونِينَ
29
قَالَ أَوَلَوۡ جِئۡتُكَ بِشَيۡءٍ مُّبِينٍ
30
قَالَ فَأۡتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ
31
تفسیر نور
(فرعون) گفت: قطعاً پیامبرتان كه به سوى شما فرستاده شده، سخت دیوانه است.
(موسى) گفت: (او) پروردگار مشرق و مغرب و آنچه میان آن دو است مىباشد، اگر تعقّل كنید.
(فرعون) گفت: (اى موسى!) اگر معبودى غیر از من برگزینى قطعاً تو را از زندانیان قرار خواهم داد.
(موسى) گفت: (حتّى) اگر نشانهى آشكارى برایت بیاورم (كه رسالت مرا اثبات كند)؟
(فرعون) گفت: اگر راست مىگویى آن نشانه را بیاور.
نکتهها
در آیهى 27 مىبینیم كه فرعون براى جبران حقارت خود، سختترین لحنها را با زشتترین نسبتها در مورد موسى به كار برد. در ادبیات عرب براى تأكید یك مطلب از حروف و كلماتى استفاده مىكنند، كلمهى «اِنّ» و حرف «لام» در كلمهى «لَمجنون» و جملهى اسمیّه آوردن، نشانهى تأكید بر نسبت نارواى اوست.پیامها
طاغوتها هنگام روبرو شدن با حقّ طفره مىروند. (هر بار كه موسى استدلال و بیانى داشت، فرعون به جاى پاسخ دادن به موسى، چون نگران از دست دادن مردم بود، با آنان حرف مىزد.) «قال لمَن حَوله - قال اِنّ رسولكم» مستكبر هرگز حقّ را نمىپذیرد و خود را از مردم جدا مىداند. «رسولكم - ارسل الیكم» یعنى پیامبر شما، نه من.
از قوىترین حربههاى مخالفان انبیا، نسبت نارواى جنون است. «لمجنون» آرى كسى كه از استدلال عاجز باشد، دست به تهمت و ناسزاگویى مىزند.
از هماهنگى قوانین و نظام ثابتى كه بر زمین و آسمان، مشرق و مغرب و بر همهى موجودات جهان حاكم است، مىفهمیم كه جهان هستى با مدیریّت واحدى اداره مىشود. «ربّ المشرق والمغرب ...»
مبلّغ ومربّى نباید از بحث خسته شود، باید استدلال خود را تكرار كند و سعهىصدر داشته باشد. «ربّ السموات والارض»، «ربّكم و ربّ آبائكم»، «ربّ المشرق والمغرب»
تهمتها، اولیاى خدا را از هدفها منحرف نمىكند. «رسولكم... لمجنون قال ربّ المشرق والمغرب»
رسیدن به توحید، به تعقّل نیاز دارد. (كفر و شرك، محصول بى عقلى است). «ان كنتم تعقلون» (اندیشیدن مردم، بزرگترین خطر براى مستكبران است).
انبیا مؤدّب سخن مىگویند. (فرعون به موسىعلیه السلام گفت: «لمجنون»، امّا موسى گفت: اگر بیاندیشید سخن مرا مىفهمید). «ان كنتم تعقلون»
تهدید، حربهى دیگر طاغوتهاست. «لأجعلنّك من المَسجونین» (رهبران دینى باید آمادهى سختىها باشند).
در نظام طاغوتى، خفقان و خشونت حاكم است و افراد زیادى در زندان به سر مىبرند. «من المَسجونین»
آن جا كه منطق تأثیر نكرد، معجزه لازم است. «بشىء مبین»
آمادگى قبلى، شرط موفقیّت و پیروزى بر دشمن است. موسى مىدانست كه عصا را اژدها مىكند و كف دستش نورانى مىشود، لذا با قدرت گفت: «جئتك بشىء مبین»
معجزهى انبیا حقیقت دارد و مردم به خوبى درك مىكنند. «مبین»