طسٓمٓ
1
تِلۡكَ ءَايَـٰتُ ٱلۡكِتَـٰبِ ٱلۡمُبِينِ
2
لَعَلَّكَ بَـٰخِعٌ نَّفۡسَكَ أَلَّا يَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ
3
تفسیر نور
طا، سین، میم.
این است آیات كتاب روشنگر.
گویى مىخواهى به خاطر آن كه مشركان ایمان نمىآورند، خود را به كشتن بدهى.
نکتهها
دربارهى معناى حروف مقطّعه، سخنان بسیارى گفته شده است و شاید بهترین آنها این باشد كه خداوند با آوردن این حروف در ابتداى برخى سورههاى قرآن (29 سوره)، مىخواهد این مطلب را بیان كند كه قرآن، معجزهى جاوید من از همین حروف است، شما هم اگر مىتوانید از همین حروف الفباى عربى، كتابى همسنگ آن بیاورید.آیهى اوّل سورهى شورى كه بعد از حروف مقطّعه مىفرماید: «كذلك یُوحى»، این قول را تأیید مىكند.كلمهى «باخِع» به معناى هلاك كننده است.
پیامها
یك مكتب جامع باید داراى منطقى قوى، قاطع، مكتوب و روشمند باشد، به گونهاى كه همگان به آن دسترسى داشته باشند. «تِلك آیاتُ الكتابِ المبین» قرآن، مقامى بس بلند دارد. «تلك» («تلك» اشاره به دور است كه مقام بسیار بلند را مىرساند)
هر جا به بن بست رسیدید، قرآن روشنگر شماست. «الكتابِ المبین»
تكرار، یكى از اصول تربیت است. (آیهى «تلك آیاتُ الكتابِ المبین» در ابتداى سورههاى یوسف، قصص و شعراء، بدنبال حروف مقطّعه تكرار شده است).
تلاش و سوز، در همه جا كارساز نیست. «لعلّك باخِع...»
دلدارى افراد غمگین، كارى است الهى. «تلك آیات... لعلّك باخع»
انبیا براى انجام تكلیف خود، بیشاز حدّ انتظار تلاش مىكردند. «لعلّكباخع»
یكى از صفات بارز انبیا، سوز است. «باخع نفسك» (سوز، نشانهى عشق به مكتب و امّت است).
اگر زمینهى تأثیر نباشد، از بهترین كتاب و مربّى نیز نتیجه و اثرى به دست نمىآید. «اَلاّ یكونوا مؤمنین»