سوره شعراء - آیات 32 تا 33 جزء 19 - صفحه 368

    فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانٌ مُّبِينٌ

    32

    وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّـٰظِرِينَ

    33

تفسیر نور
پس عصاى خود را بیفكند، پس ناگهان آن عصا اژدهایى آشكار شد. و دست خود را (از گریبانش) بیرون آورد، پس ناگهان آن دست براى تماشاگران سفید و درخشان نمود.

نکته‌ها
مراد از كلمه‌ى «نَزع» در اینجا، بیرون آوردن دست از جیب و گریبان است.

اژدها شدن عصا، ده مرتبه ونورانى‌شدن دست موسى‌علیه السلام، پنج‌مرتبه در قرآن آمده است.

در اوّلین مرحله‌اى كه موسى عصا را رها كرد به‌صورت مار كوچكى درآمد، چنانكه در سوره نمل آیه‌ى 10 آمده: «جانٌّ وَلىَّ مُدبراً»، ولى در برابر طاغوتِ گردنكش، به صورت اژدها در آمد و این شاید به خاطر آن باشد كه براى هر مخاطبى باید حرفى زد وعملى انجام داد.

پیام‌ها
معجزات انبیا چون وابسته به قدرت الهى است، نیاز به تمرین ندارد و لازم نیست تدریجى باشد. «فاذا هى» (یعنى عصا ناگهان مار شد)

در برابر افراد سركش باید كارى چشمگیر وكوبنده انجام داد. «ثُعبان مبین»

معجزات انبیا روشن و روشنگر است، نه وهم و خیال. «مبین»

در كنار معجزه‌اى دلهره‌آور، دست سفید و نورانى، رمز صفا و محبّت است. «ثُعبان - بیضاء»

براى تأثیر كلام حقّ، از همه‌ى شیوه‌هاى صحیح بیم و امید استفاده كنید. «ثُعبان - بیضاء»