كار حضرت موسى به سه بخش تقسیم مى‌شود:

بخش اوّل، دعوت فرعون و اظهار معجزه بود.

بخش دوّم، گرویدن ساحران به او و فراز و نشیب‌هاى گوناگون بود.

بخش سوّم، حركت دادن طرفداران و مؤمنین و تعقیب آنها از سوى فرعون و كفّار بود كه به عبور مؤمنین از دریا و غرق شدن كفّار انجامید.

در كلمه‌ى «حشر»، معناى برانگیختن و سوق دادن و جمع كردن نهفته است.

بنى‌اسرائیل براى فرعونیان منافعى داشتند كه فرعون از مهاجرت آنان جلوگیرى مى‌كرد و حضرت موسى مأمور شد تا شبانه آنها را از مصر كوچ دهد.

بعد از نپذیرفتن استدلال، نوبت قهر الهى است كه با فرمان كوچ دادن به موسى و تعقیب فرعونیان شروع و با غرق و هلاكت آنان خاتمه مى‌یابد. «و اوحینا الى موسى اَن أسرِ»

تمام حركات انبیا حتّى زمان هجرت، از طریق وحى بوده است. «اوحینا...»

براى مبارزه با فرعون، از تاریكى شب نیز استفاده كنید. «أسرِ»

یا جامعه فاسد را اصلاح كنیم ویا از آن فاصله گرفته وهجرت كنیم. «أَسرِ»

انبیا تنها پند و اندرز نمى‌دهند، ایجاد نهضت‌هاى بزرگ و رهبرى آنها از كارهاى دیگر آنان است. «أسرِ بعبادى»

یكى از مراحل نهى از منكر، هجرت از جامعه‌ى فاسد است. «أسرِ بعبادى»

خداوند بندگان خود را از مهلكه نجات مى‌دهد. «أَسرِ بعبادى»

طاغوت‌ها دست به شایعه‌پراكنى و تبلیغات منفى در شهرها مى‌زنند. «فارسل فرعون فى المدائن حاشرین»