قَالَتۡ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡمَلَؤُاْ إِنِّيٓ أُلۡقِيَ إِلَيَّ كِتَـٰبٌ كَرِيمٌ
29
إِنَّهُۥ مِن سُلَيۡمَـٰنَ وَإِنَّهُۥ بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
30
أَلَّا تَعۡلُواْ عَلَيَّ وَأۡتُونِي مُسۡلِمِينَ
31
تفسیر نور
(چون هدهد نامه را نزد بلقیس افكند، او به شگفت آمد و) گفت: اى اشراف(و بزرگان كشور)! نامهاى پرارزش به سوى من افكنده شد.
نامه از سلیمان است و (مضمون آن) این است: به نام خداوند بخشنده مهربان.
بر من برترى نجویید. نزد من آیید و تسلیم (حقّ و مطیع من) باشید.
نکتهها
در این كه چرا بلقیس به نامه سلیمان، «كتاب كریم» گفته است، دلایلى نقل شده از جمله:الف: به خاطر جملهى مباركهى «بسم اللّه الرّحمن الرّحیم».
ب: ممهور بودن نامه به مهر سلیمان.
ج: محتواى ارشادى نامه.
د: به دلیل مقام سلیمان؛ و شاید هم به خاطر همهى این موارد باشد.
پیامها
بلقیس، دارى اطرافیان و مشاورانى بود كه اخبار و حوادث را با آنان در میان مىگذاشت. «یا ایّها الملؤا» سواد براى زن، یك ارزش است. «القى الىّ كتاب كریم»
بلقیس، تیزهوش و داراى قدرت شناخت بالایى بود. «كتاب كریم»
ارشاد وتبلیغ را با مهربانى و رحمت آغاز كنیم. «بسماللّه الرّحمن الرّحیم»
حتّى در نوشتن چند كلمه، جملهى بسم اللّه الرحمن الرحیم را به صورت كامل بنویسیم، نه خلاصه. «انّه بسماللّه الرّحمن الرّحیم»
برترىجویى در برابر انبیا، برترىجویى در برابر خداوند است. «ألاّتَعلوا علىّ»
دورى از تكبّر و برترىجویى، زمینهى تسلیم حقّ شدن است. «ألاّ تعلوا علىّ و أتونى مسلمین»
نامهها را ساده و خلاصه بنویسیم. القاب را حذف و اهداف را روشن نماییم. از لعن و توهین دورى كنیم. رحمت و صلابت را در كنار هم مطرح نماییم. «بسماللّه... لا تعلوا... و أتونى»