سوره نمل - آیات 38 تا 39 جزء 19 - صفحه 380

    قَالَ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡمَلَؤُاْ أَيُّكُمۡ يَأۡتِينِي بِعَرۡشِهَا قَبۡلَ أَن يَأۡتُونِي مُسۡلِمِينَ

    38

    قَالَ عِفۡرِيتٌ مِّنَ ٱلۡجِنِّ أَنَاْ ءَاتِيكَ بِهِۦ قَبۡلَ أَن تَقُومَ مِن مَّقَامِكَ‌ وَإِنِّي عَلَيۡهِ لَقَوِيٌّ أَمِينٌ

    39

تفسیر نور
(سلیمان) گفت: اى بزرگان! كدام یك از شما تخت او (بلقیس، ملكه‌ى سبا) را - قبل از آن كه آنان به حال تسلیم نزد من آیند - براى من مى‌آورد؟ عِفریتى از جنّ (كه داراى قدرت و زیركى خاصّى بود به سلیمان) گفت: من آن را نزد تو مى‌آورم پیش از آن كه از جاى خود برخیزى، و من قطعاً بر این كار هم قدرت دارم و هم مورد اعتمادم.

نکته‌ها
در كلمه‌ى «عِفریت»، معناى شدّت و قدرت نهفته است.

پس از بازگشت فرستادگان بلقیس، همراه با هدیه‌هاى خود و آگاهى ملكه‌ى سبا از این كه سلیمان یك پادشاه نیست؛ ملكه تصمیم گرفت شخصاً نزد سلیمان آید تا اوضاع را از نزدیك ببیند. سلیمان از حركت بلقیس آگاه شد و خود را براى قدرت نمایى آماده كرد.

پیام‌ها
اطرافیان سلیمان، داراى قدرت فوق العاده یا خارق العاده بودند. «ایّكم»

میدان را براى رقابت صحیح باز گزارید. «ایّكم»

در شرایط مناسب از توانایى دیگران استفاده كنید. «ایّكم یأتینى»

ملاك، لیاقت و توانایى است، نه جنسیّت. «ایّكم یأتینى» با این كه در میان اطرافیان سلیمان، جنّ و پرنده و انسان، همه بودند ولى ملاك برترى، قدرت آوردن تخت است نه جنسیّت آورنده‌ى آن.

اگر تخت وتاج را از انسان بگیریم، تسلیم‌شدن او آسان است. «یأتینى بعرشها»

قرآن مسأله‌ى طىّ الارض51 را مى‌پذیرد. «یأتینى بعرشها قبل أن...»

قدرت‌نمایى باید با مخاطب تناسب داشته باشد. «عرشها»

براى ارشاد و هدایت دیگران، از امكانات خود آنان استفاده كنید. «عرشها»

پیروز كسى است كه قبل از دشمن اقدام كند. «قبل أن یأتونى»

كارهاى فوق‌العاده باید با هدف عالى همراه باشد. «یأتینى‌بعرشها - یأتونى مسلمین»

حضرت سلیمان علم غیب داشت. «یأتونى مسلمین»

در یك نظام و حكومت موفّق، باید از همه‌ى نیروها در جاى خود استفاده كرد. «قال عِفریت من الجنّ»

جنّ مى‌تواند به انسان كمك كند. «قال عِفریت من الجنّ»

لیاقت‌هاى خود را به دیگران اعلام كنید. «أنَا آتیك»

سرعت، قدرت و امانت، شرط انجام كارهاى بزرگ است. «قبل أن تَقوم من مقامك - لَقوىّ اَمین»


51) طىّ الارض»، نوعى معجزه وكرامت است، كه به جاى پیمودن و طى كردن مسافتى طولانى، زمین در زیر پاى وى پیچیده گردد و در مدّتى اندك به مقصد رسد. (فرهنگ معین)