قَالُواْ تَقَاسَمُواْ بِٱللَّهِ لَنُبَيِّتَنَّهُۥ وَأَهۡلَهُۥ ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِيِّهِۦ مَا شَهِدۡنَا مَهۡلِكَ أَهۡلِهِۦ وَإِنَّا لَصَـٰدِقُونَ
49
تفسیر نور
(آن گروه مفسد) گفتند: به خداوند سوگند یاد كنید (و همقسم شوید) كه بر او و خانوادهاش شبیخون مىزنیم، سپس به ولىّ او خواهیم گفت: ما در محل قتل كسانش حاضر نبودیم (تا چه رسد به اینكه آنان را كشته باشیم)، و ما قطعاً راست مىگوییم.
نکتهها
«نبیّتنّه»، از واژهى «تبییت»، به معناى سوءقصد و هجوم شبانه است.در اسلام، سوگندى ارزش دارد و وفاى به آن لازم است كه نسبت به انجام كارى ارزشمند یا ترك كارى ناپسند صورت گیرد، لذا اگر شخصى سوگند یاد كرد كه به مظلومى ضربهاى بزند یا از ظالمى حمایتى كند، این سوگند ارزش شرعى و قانونى ندارد.
این آیه، مارا به یاد هم سوگند شدن كفّار مكّه مىاندازد كه تصمیم گرفتند شبیخون بزنند و پیامبر اسلامصلى الله علیه وآله را در بستر خواب شهید كنند، ولى پیامبر اكرم، حضرت علىعلیه السلام را به جاى خود خواباند و توطئهى دشمن خنثى شد.
پیامها
گفتههاى مخفیانه، بعد از قرنها كشف مىشود. «قالوا تقاسموا» دشمن، از مقدّسات دینى سوء استفاده مىكند. «تقاسموا باللّه»
مجرمترین افراد - كه قاتلان انبیا هستند - در دل، خدا را قبول دارند و با نام او شرارتهاى خود را سر و سامان مىدهند. «تقاسموا باللّه»
افراد یا گروههاى باطل، براى اهداف مشترك خود، متحدّ و همقسم مىشوند. «تقاسموا»
در تاریخ، عبرتهاى زیادى است. (سوگند به نام خدا براى قتل پیامبر خدا!) «تقاسموا باللّه لَنبیّتنه» (همچنان كه خوارج در خانهى خدا و در ماه خدا، ولىّ خدا را در حال عبادت خدا، به نیّت تقرب به خدا در لیالى قدر وسحر نوزدهم رمضان ضربت زدند و شهید كردند).
استفاده از تاریكى شب، براى انجام توطئهها، تاریخى طولانى دارد. «لَنبیّتنّه»
انبیا و یاورانشان، در معرض سختترین توطئهها بودهاند. «لَنبیّتنّه و اهله»
قساوت بشر، حدّ و مرزى ندارد. (پیامبركشى، قتل بستگان پیامبر و شبیخون زدن). «لنبیّتنّه و اهله»
قصاص، قانون عقلى و در تمام ادیان آسمانى نیز بوده است. «نقولنّ لولیّه»
مجرم، با ظاهرسازى وتوجیه، بر گناه خود سرپوش مىگذارد. «ما شهدنا»
به همهى كسانى كه ادّعاى صداقت دارند و شعار صداقت مىدهند، اطمینان نكنید. «لنقولنّ... انّا لصادقون»
صداقت را حتّى قاتلان انبیا، یك شرف و ارزش مىدانند. «انّا لصادقون»