طسٓمٓ
1
تِلۡكَ ءَايَـٰتُ ٱلۡكِتَـٰبِ ٱلۡمُبِينِ
2
نَتۡلُواْ عَلَيۡكَ مِن نَّبَإِ مُوسَىٰ وَفِرۡعَوۡنَ بِٱلۡحَقِّ لِقَوۡمٍ يُؤۡمِنُونَ
3
تفسیر نور
طا، سین، میم. اینها آیات كتاب روشنگر است.
ما بخشى از سرگذشت موسى و فرعون را براى (آگاهى) گروهى كه ایمان مىآورند، به درستى بر تو مىخوانیم.
پیامها
قرآن، معجزهى ابدى اسلام، از همین حروف الفباى عربى تشكیل شده است، اگر آنرا كلام بشر مىدانید شما نیز مثل آن را بیاورید. «طسم، تلك آیات» قرآن، كتابِ روشن، شفّاف و همه فهم است. «الكتاب المبین»
بیان سرگذشت پیشینیان، نشانهى قانونمند بودن سنّتهاى الهى در تاریخ است. اگر تاریخ، حساب و كتاب و قانون نداشت، ما نمىتوانستیم از آن براى زندگى امروز خود استفاده كنیم. «نتلوا... من نبأ موسى... لقوم یؤمنون»
در نقل تاریخ، به فرازهاى مهمّ و عبرتآموز توجّه كنیم. («نبأ» به خبر مهم گفته مىشود)
مبارزه پیامبران با طاغوتها و ستمگران، الگوى مؤمنان است. «نبأ موسى و فرعون... لقوم یؤمنون»
داستانهاى قرآن، خُرافه، خیالى و گزافه نیست. «نبأ موسى و فرعون بالحقّ»
هدفِ قرآن از بیان داستان، هدایت مؤمنان است. «لقوم یؤمنون»
اوّلین شرط هدایت، قابلیّت است. «لقوم یؤمنون»