وَقُلِ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ سَيُرِيكُمۡ ءَايَـٰتِهِۦ فَتَعۡرِفُونَهَاۚ وَمَا رَبُّكَ بِغَـٰفِلٍ عَمَّا تَعۡمَلُونَ
93
تفسیر نور
وبگو: ستایش براى خداست. به زودى آیاتش را به شما نشان خواهد داد و آن را خواهید شناخت. وپروردگارت از آنچه انجام مىدهید غافل نیست.
نکتهها
«الحمدللّه»، بهترین جمله براى ستایش الهى است كه هم بارها پیامبر اكرمصلى الله علیه وآله به گفتن آن مأمور شده و هم در سورهى حمد همهى مسلمانان، هر روز باید آن را تكرار كنند.سعدى دربارهى غفلت انسان از عاقبت كارش مىگوید:
كنون باید اى خفته بیدار بود
چو مرگ اندر آید زخوابت چه سُود
تو غافل در اندیشهى سود و مال
كه سرمایهى عمر شد پایمال
كنون كوش كاب از كمر در گذشت
نه وقتى كه سیلاب از سرگذشت
سكندر كه بر عالمى حكم داشت
در آن دم كه بگذشت عالم گذاشت
میسّر نبودش كز و عالمى
ستانند و مهلت دهندش دمى
پیامها
رسالت الهى، لطفى است كه باید براى آن شكر كرد. «انّما اُمرت... و قل الحمدللّه» آنچه تاكنون از آیات الهى دیدهاید، گوشهاى از آنهاست؛ آیات دیگرى نیز در آینده به شما نشان خواهد داد. «سیریكم آیاته»
مهلتهاى الهى را نشانهى غفلت خداوند نگیرید. «و ما ربّك بغافل»
نظارت دائمى خداوند، از شئون ربوبیّت اوست. «وما ربّك بغافل»
انسان در برابر اعمال خویش مسئول است. «وما ربّك بغافل عمّاتعملون»
از كفر و شرك مخالفان نگران نباش. «و ما ربّك بغافل عمّاتعملون»