وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُۥ وَٱسۡتَوَىٰٓ ءَاتَيۡنَـٰهُ حُكۡمًا وَعِلۡمًاۚ وَكَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
14
تفسیر نور
چون موسى نیرومند شد و كامل گردید، به او حكمت و دانش عطا كردیم و ما اینگونه نیكوكاران را پاداش مىدهیم.
نکتهها
«أشدّ» از «شدّت»، به معنى نیرومند شدن و «استوى» از «استواء» به معناى كمال خلقت واعتدال آن است.عبارت «حُكماً و عِلماً» سه مرتبه در قرآن مجید آمده كه در همه موارد، حُكم بر علم مقدّم شده است. «حُكم» به معناى فهم درست و قدرت بر داورى صحیح و «عِلم» به معناى داشتن آگاهى و اطلاعات است.
پیامها
اوّلین شرط پذیرش مسئولیّت، بلوغ جسمانى است. «و لمّا بَلَغ» بلوغ واقعى، تنها به رشد جسمى و نیروى جنسى نیست، بلكه به كمال فكر و عقل نیز وابسته است. «و لمّا بَلَغ أشدّه و استوى»
وعدههاى الهى، تخلّفناپذیر است. «جاعلوه من المرسلین - ولمّا بَلغ... آتیناه»
نزول الطاف الهى، شرایط مناسب مىخواهد. «و لمّا بَلَغ ... آتیناه»
حكمت بر علم مقدّم است. «حُكماً و علماً»
لطف به نیكوكاران، سنّت الهى است. «وكذلك»
پاداش نیكوكاران، منحصر به آخرت نیست. «و كذلك نجزى المحسنین» (بهرهمند شدن موسىعلیه السلام از حكمت ودانش، پاداش الهى در برابر احسان اوست.)