وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلۡقَآءَ مَدۡيَنَ قَالَ عَسَىٰ رَبِّيٓ أَن يَهۡدِيَنِي سَوَآءَ ٱلسَّبِيلِ
22
وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلۡقَآءَ مَدۡيَنَ قَالَ عَسَىٰ رَبِّيٓ أَن يَهۡدِيَنِي سَوَآءَ ٱلسَّبِيلِ
22
اوّل حركت كنیم، سپس دعا كنیم و امیدوار باشیم. «و لمّا توجّه ... قال عسى ربّى أن یهدین»
امیدوارى، در همهى حالات پسندیده است. «عسى ربّى»
فراز و نشیبها، یك سنّت الهى در راه تربیت انسانهاست. «ولمّا توجّه... قال عسى ربّى»
كار خود را با استمداد از پروردگار آغاز كنیم. «و لمّا تَوجّه... قال عسى ربّى...»
در محیطهاى طاغوتزده كه زمینهى انحراف و تصمیمات نابخردانه فراهم است، از خداوند، هدایت بجوییم. «یَهدِیَنى سواء السبیل»