فَلَمَّا جَآءَهُم مُّوسَىٰ بِـَٔايَـٰتِنَا بَيِّنَـٰتٍ قَالُواْ مَا هَـٰذَآ إِلَّا سِحۡرٌ مُّفۡتَرًى وَمَا سَمِعۡنَا بِهَـٰذَا فِيٓ ءَابَآئِنَا ٱلۡأَوَّلِينَ
36
تفسیر نور
پس هنگامى كه موسى با (معجزات و) آیات روشن ما به سراغ آنان آمد، گفتند: این چیزى جز سحر ساختگى نیست و ما چنین چیزى را در (میان) نیاكان خود نشنیدهایم.
پیامها
تهمت، بزرگترین حربهى مستكبران علیه مصلحان است. «ما هذا الاّ سحر مفترى» تعالیم پیامبران الهى، تابع آداب ورسوم گذشتگان نیست. «ما سمعنا بهذا فى آبائنا»
در پذیرش عقاید، منطق وبرهان ملاك است، نه سیرهى پدران. «ما سمعنا بهذا فى آبائنا» (پیشینه نداشتن یك تفكّر، دلیل نادرستى آن نیست)
برخى انسانها، منطق روشن را فداى گذشته تاریك مىكنند. «جاءهم بایاتنا بیّنات - ما سمعنا بهذا فى آبائنا الاوّلین»