وَلَـٰكِنَّآ أَنشَأۡنَا قُرُونًا فَتَطَاوَلَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡعُمُرُۚ وَمَا كُنتَ ثَاوِيًا فِيٓ أَهۡلِ مَدۡيَنَ تَتۡلُواْ عَلَيۡهِمۡ ءَايَـٰتِنَا وَلَـٰكِنَّا كُنَّا مُرۡسِلِينَ
45
تفسیر نور
ولى ما (اقوامى را) در اعصار مختلف خلق كردیم، پس زمانهاى طولانى بر آنها گذشت (و آثار انبیا از دلهایشان محو شد، پس تو را با كتاب آسمانى به سوى مردم فرستادیم)، و تو در میان اهل مَدین اقامت نداشتهاى تا (از وضع آنان آگاه باشى و بتوانى) آیات ما را (پیرامون مردم مَدیَن) بر آنان (مردم مكّه) بخوانى، لیكن سنّت ما این است كه افرادى را براى هدایت مىفرستیم.
نکتهها
كلمهى «ثاویاً» از مادهى «ثَوى» و به معناى مقیم مىباشد، چنانكه كلمهى «مَثوى» از همین ماده، به معناى جایگاه و قرارگاه است.پیامها
مردم در هر عصر و زمانى به معارف الهى نیازمندند. «ما كنت... یتلوا علیهم آیاتنا» گذشت زمان، آثار انبیاى گذشته را كمرنگ و زمینه را براى آمدن پیامبر اسلام فراهم كرده است. «فتَطاول علیهم العُمُر... كنّا مرسلین»
بعثتِ پیامبران، سنّت خداوند است. «كنّا مرسلین»