وَٱبۡتَغِ فِيمَآ ءَاتَىٰكَ ٱللَّهُ ٱلدَّارَ ٱلۡـَٔاخِرَةَ وَلَا تَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ ٱلدُّنۡيَا وَأَحۡسِن كَمَآ أَحۡسَنَ ٱللَّهُ إِلَيۡكَ وَلَا تَبۡغِ ٱلۡفَسَادَ فِي ٱلۡأَرۡضِ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلۡمُفۡسِدِينَ
77
تفسیر نور
و (اى قارون!) در آنچه خداوند به تو داده است، سراى آخرت را جستجو نما و (در عین حال) بهرهات را نیز از این دنیا فراموش مكن و همانگونه كه خداوند به تو احسان كرده است، تو نیز (از این ثروت به دیگران) احسان نما وبدنبال فساد در زمین مباش كه خداوند، فسادگران را دوست نمىدارد.
نکتهها
حضرت علىعلیه السلام در تفسیر جملهى «لاتَنسَ نصیبك من الدنیا» فرمود: «یعنى از سلامتى، قوّت، فراغت، جوانى و شادابى خود براى آخرت استفاده كن».100در این آیه به چند دستور و رهنمود تربیتى اشاره شده است:
الف: توجّه داشتن به آخرت، همراه با بهرهمندى از دنیا.
ب: احسان به دیگران با توجّه به الطاف خداوند به انسان.
ج: دورى از فساد با توجّه به «اِنّ اللّه لایحبّ المفسدین»
100) تفسیر نورالثقلین.
پیامها
دنیا مزرعهى آخرت است. «وابتغ فیما اتاك اللّه الدار الآخرة» (به قارون گفته شد: از این امكانات سراى آخرت را دنبال كن.) دارایى ثروتمندان، از آنِ خداست. «اتاك اللّه»
آخرت را باید با جدیّت دنبال نمود، هر چند دنیا را نیز نباید فراموش كرد. «ابتغ - لا تنس»
مال و ثروت مىتواند وسیلهى سعادت اُخروى گردد. «وابتغ فیما اتاك اللّه الدّار الآخرة»
موعظهى ثروتمندان، كار پسندیدهاى است. «وابتغ...»
هركس به سهم و نصیب خود اكتفا كند وباقى را صرف آخرت نماید. «وابتغ... و لاتنس نصیبك...»
در موعظه، به نیازهاى طبیعى هم توجّه داشته باشیم. «لاتنس نصیبك»
ثروت بىحدّ، بهرهمندى بىحساب رابدنبال ندارد. نصیب هركس محدود و مشخّص است. «نصیبك»
آخرتطلبى از طریق احسان به دیگران است. «وابتغ... و اَحسن»
براى دعوت دیگران به احسان، یادآورى احسان الهى در حقّ آنان كارساز است. «اَحسن كما اَحسن اللّه الیك»
سرمایهداران بىایمان، در معرض فساد هستند. «لا تبغ الفساد»