فَخَرَجَ عَلَىٰ قَوۡمِهِۦ فِي زِينَتِهِۦ قَالَ ٱلَّذِينَ يُرِيدُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا يَـٰلَيۡتَ لَنَا مِثۡلَ مَآ أُوتِيَ قَـٰرُونُ إِنَّهُۥ لَذُو حَظٍّ عَظِيمٍ
79
تفسیر نور
(روزى قارون) با تمام تجمّل خود در میان قومش ظاهر شد، (با دیدن این صحنه) آنان كه خواهان زندگانى دنیا بودند (آهى كشیده و) گفتند: اى كاش مثل آنچه به قارون داده شده، براى ما نیز بود. براستى كه او بهرهى بزرگى (از نعمتها) دارد.
پیامها
قدرت و ثروت در دست انسانهاى غافل، سبب فخرفروشى، خودنمایى وتجمّلگرایى است. «فخرج على قومه فى زینته» به رخ كشیدن ثروت، صفتى قارونى است. «فخرج على قومه فى زینته»
قارون صفتان، خود را برتر از دیگران مىدانند. «على قومه»
اشرافىگرىِ حاكمان، مىتواند فرهنگ مردم را تغییر دهد. «على قومه فى زینته... یا لیت لنا...»
ظواهرِ زیباى دنیا، دامى براى جذب و انحراف كوتهفكران است. «قال الّذین یریدون الحیاة الدّنیا»
آرزوى قارون شدن، آرزوى دنیاپرستان كمخرد است. «یریدون الحیاة الدّنیا یالیتلنا...»