مَن جَآءَ بِٱلۡحَسَنَةِ فَلَهُۥ خَيۡرٌ مِّنۡهَا وَمَن جَآءَ بِٱلسَّيِّئَةِ فَلَا يُجۡزَى ٱلَّذِينَ عَمِلُواْ ٱلسَّيِّـَٔاتِ إِلَّا مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
84
تفسیر نور
هركس نیكى آورد، براى او (پاداشى) بهتر از آن خواهد بود، و هر كس بدى آورد، پس كسانى كه كارهاى ناروا انجام دهند، جز (به اندازه) آنچه كردهاند، مجازات نمىشوند.
پیامها
كار نیك، مطلوب و پسندیده است، از هر كس و به هر مقدار كه باشد. «مَن جاء بالحسنة» مهمتر از انجام كار نیك، به سلامت رساندن آن به صحنهى قیامت است. «جاء بالحسنة» (چه بسیارند كسانى كه كارهاى خوبى انجام مىدهند، ولى به واسطه گناه، منّت گذاشتن، عُجب و یا تحقیر دیگران، آن را از بین مىبرند و نمىتوانند كار خوب خود را به قیامت برسانند.)
انسانها در انتخاب راه زندگى خود آزادند. «مَن جاء بالحسنة - مَن جاء بالسیئة»
حتّى در گفتار، سخن خویش را از خوبىها آغاز كنیم. (ابتدا كلمه «الحسنة» آمده، سپس «السیئة»)
در نظام سراسر لطف الهى، پاداش نیكىها بیشتر از خود نیكىهاست هر چند به مرحله عمل نرسد و در حالت اندیشه و طرح باقى بماند، ولى كیفر كار بد به اندازه كار بد و به شرطى است كه از درجهى فكر و اندیشه بگذرد و لباس عمل بپوشد. «عملوا السیئات»
كار نیك دیگران را فراموش نكنیم، حتّى اگر یك عمل ساده باشد، «الحسنة» ولى بدكاران را وقتى جزا دهیم كه بركار بد خود اصرار داشته باشند. «ما كانوا یعملون»
خداوند پاداش نیكىها را با فضل خود مىدهد، ولى در كیفر بدكاران با عدل خویش رفتار مىكند. «فله خیرٌ منها - لایجزى... الاّ ما كانوا یعملون»