تِلۡكَ ٱلدَّارُ ٱلۡـَٔاخِرَةُ نَجۡعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا فَسَادًاۚ وَٱلۡعَـٰقِبَةُ لِلۡمُتَّقِينَ
83
تفسیر نور
(ما، نجات و سعادت در) آن سراى آخرت را (تنها) براى كسانى قرار مىدهیم كه خواستار برترى و فساد در زمین نباشند و سرانجام، (رستگارى) از آن پرهیزكاران است.
نکتهها
این آیه به منزله قطعنامه داستان قارون است كه هر گونه ثروتاندوزى و برترىجویى، مایهى هلاكت در دنیا و شقاوت در آخرت مىشود. بر اساس روایات، حضرت علىعلیه السلام، این آیه را براى تاجران بازار تلاوت مىفرمود.105 امام خمینىقدس سره بنیانگذار جمهورى اسلامى نیز در پایان درس اخلاقشان براى طلاّب و فضلاى حوزهى علمیّهى قم به آن عنایت داشتند.در حدیث مىخوانیم كه اگر كسى به واسطه بهتر بودن بند كفشش بر دیگرى خود را برتر ببیند، جزو كسانى است كه ارادهى علوّ در زمین دارند.
چه بسیارند كسانى كه در تهیه مسكن، مركب، لباس، كلام، ازدواج و نامگذارى فرزند، كارى مىكنند كه در جامعه نمودى داشته باشند و مردم متوجّه آنان شوند كه به فرموده روایت، این افراد اراده برترى در زمین دارند و از بهشت محرومند.
105) تفاسیر مجمعالبیان و روحالبیان.
پیامها
سراى آخرت بس عظیم است. (كلمهى «تلك» براى بیان عظمت است) هرگونه برترىطلبى، ممنوع است. «لا یریدون علوّاً»
منشأ فساد، برترىجویى است. «لایریدون علوّاً... و لا فسادا»
پرهیزكار كسى است كه ارادهى تفاخر وبرترى بر دیگران ندارد. «لایریدون علوّاً... والعاقبة للمتّقین»