إِنَّمَا تَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَوۡثَـٰنًا وَتَخۡلُقُونَ إِفۡكًاۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ تَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ لَا يَمۡلِكُونَ لَكُمۡ رِزۡقًا فَٱبۡتَغُواْ عِندَ ٱللَّهِ ٱلرِّزۡقَ وَٱعۡبُدُوهُ وَٱشۡكُرُواْ لَهُۥٓ إِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ
17
تفسیر نور
همانا شما به جاى خدا بتهایى را مىپرستید و دروغى را مىسازید، همانا كسانى كه به جاى خدا پرستش مىكنید، مالك رزق شما نیستند، پس روزى را نزد خدا جستجو كنید و او را بپرستید و براى او شكر نمایید كه به سوى او بازگردانده مىشوید.
نکتهها
در آیه قبل حضرت ابراهیم مردم را به عبادت و اطاعت خدا دعوت كرد و در این آیه عبادت غیر خدا را مردود و بىنتیجه مىداند و در پایان آیه بار دیگر بر عبادت خدا تأكید مىكند.شرك و بت پرستى، هیچ برهان و منطقى ندارد، زیرا:
اوّلاً: بتها، جماداتى بیش نیستند. «اوثانا»
ثانیاً: خود بت پرستان، سازندهى آنهایند. «تخلقون»
ثالثاً: هیچ گونه نفعى براى مشركان و بت پرستان ندارند. «لایملكون لكم»
در این آیه، حضرت ابراهیم سه بار مشركان را مخاطب قرار داد، و این نشانهى گفتگوى مستقیم با منحرفان است. «تعبدون - تخلقون - تعبدون»
پیامها
كسانى كه راه كج مىروند، كار خود را توجیه مىكنند. «تخلقون افكا» از انگیزههاى پرستش غیر خدا، رسیدن به نان و نواست. «لایملكون لكم رزقا»
غیر خدا، توان روزى دادن ندارند، نه آنكه مىتوانند ولى نمىدهند. «لایملكون» نفرمود: «لایرزقونكم»
در ارشاد و تبلیغ، پس از آنكه باطل بودن فكرى را ثابت كردید، راه حقّ را نشان دهید. «لایملكون لكم رزقا فابتغوا عنداللَّه الرّزق»
تا مردم از غیر خدا مأیوس نشوند، به سراغ خدا نمىروند. «لایملكون ... فابتغوا عنداللَّه»
خدا رازق است، ولى انسان نیز باید تلاش كند. «فابتغوا»
ابتدا باید نیازهاى مادّى و رفاهى را حل كرد، سپس مردم را ارشاد نمود. «فابتغوا عنداللَّه الرزق و اعبدوه»
سرچشمهى رزق، نزد خداست. «عنداللَّه الرّزق»
عبادت كسى شایسته است كه قدرت دست اوست. «عنداللَّه الرزق و اعبدوه»
ضامن اجراى اوامر الهى، قیامت است. «الیه ترجعون»