وَلَمَّا جَآءَتۡ رُسُلُنَآ إِبۡرَٰهِيمَ بِٱلۡبُشۡرَىٰ قَالُوٓاْ إِنَّا مُهۡلِكُوٓاْ أَهۡلِ هَـٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةِ إِنَّ أَهۡلَهَا كَانُواْ ظَـٰلِمِينَ
31
وَلَمَّا جَآءَتۡ رُسُلُنَآ إِبۡرَٰهِيمَ بِٱلۡبُشۡرَىٰ قَالُوٓاْ إِنَّا مُهۡلِكُوٓاْ أَهۡلِ هَـٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةِ إِنَّ أَهۡلَهَا كَانُواْ ظَـٰلِمِينَ
31
منطقهى قوم لوط، به نام «سدوم» و نزدیك منطقهى حضرت ابراهیم بود.
حضرت ابراهیم و همسرش ساره در حدود صد سال داشتند كه خداوند به آنان بشارت تولّد اسحاق را داد.136
امام سجّادعلیه السلام در صحیفهى سجادیّه، گروههایى از فرشتگان را نام مىبرد كه هریك مسئولیّت خاصّى دارند، ولى فرشتگانى كه بر حضرت ابراهیم وارد شدند، چند هدف داشتند؛ هم مأمور بشارت فرزند به حضرت ابراهیم بودند، هم مأمور اعلان عذاب قوم لوط و هم مجریان عذاب الهى.
دعاى بندگان صالح خدا، مستجاب مىشود. «ربّ انصرنى ... انّا مهلكوا»
فرشتگان، مأموران قهر و مهر الهى هستند. «جائت رسلنا... بالبشرى... انّا مهلكوا»
گناه لواط، از سوى یك جمعیّت شهوتران و منحرف انجام مىشد، ولى همین كه قهر خدا آمد، همهى اهل منطقه هلاك شدند، شاید به خاطر سكوت نابجا، به همهى آنان لقب ظالم داده شد. «انّ اهلها كانوا ظالمین»
ظلم، مایهى هلاكت است. «انّا مهلكوا... ظالمین»