وَإِلَىٰ مَدۡيَنَ أَخَاهُمۡ شُعَيۡبًا فَقَالَ يَـٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱرۡجُواْ ٱلۡيَوۡمَ ٱلۡـَٔاخِرَ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ
36
تفسیر نور
و به سوى (مردم) مَدین، برادرشان شعیب را (به رسالت فرستادیم)؛ پس گفت: اى قوم من! خدا را بپرستید، و به روز قیامت امیدوار باشید، و در زمین (فتنهانگیزى و) فساد نكنید.
نکتهها
«مَدیَن» شهرى است در جنوب غربى اردن و اكنون به «معان» معروف است.كلمهى «تعثوا» از «عثى» به معناى ایجاد فساد است.
حضرت شعیب، مسئول راهنمایى دو قبیله بود:
الف: اصحاب مَدین كه با صیحهى آسمانى هلاك شدند.
ب: اصحاب اَیكه، كه به عذاب «یوم الظلّه»، سایبانى از ابر صاعقهخیز گرفتار شدند.141
141) تفسیر اطیبالبیان.
پیامها
انبیا كه پدران فكرى و ایمانى و اخلاقى مردمند، با آنان برادرانه رفتار مىكنند. «اخاهم شعیبا» در دعوت به سوى خداوند، عواطف را فراموش نكنیم. «یا قومِ اعبدوا اللَّه» (اى قوم من!)
توحید و معاد، سرلوحهى دعوت انبیاست. «اعبدوا اللَّه و ارجوا الیوم الآخر»
بندگى خدا و ایمان به مبدأ و معاد، زمینهى دورى از فساد است. «اعبدوا اللَّه و ارجوا الیوم الاخر و لاتعثوا»
انسانها معصوم نیستند و گاهى گرفتار لغزش و گناه مىشوند؛ آنچه خطرناكتراست، فساد آگاهانه، مغرضانه و مصرّانه است. «لاتعثوا... مفسدین»