فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دَارِهِمۡ جَـٰثِمِينَ
37
فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دَارِهِمۡ جَـٰثِمِينَ
37
«جاثمین» به معناى نشستن روى زانوست؛ گویا عذاب شدگان، با زلزله از خواب بیدار شدند و به حالت نیمخیز بودند كه اجل به آنان مهلت نداد.
انسانى كه قدرت فرار از قهر خدا را ندارد، چگونه حقّ را تكذیب مىكند؟ «فكذّبوه... فاصبحوا... جاثمین»