إِنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا يَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ مِن شَيۡءٍۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
42
وَتِلۡكَ ٱلۡأَمۡثَـٰلُ نَضۡرِبُهَا لِلنَّاسِ وَمَا يَعۡقِلُهَآ إِلَّا ٱلۡعَـٰلِمُونَ
43
تفسیر نور
همانا خدا آنچه را غیر از او مىخوانند، هر چه باشد مىداند، او عزیز و حكیم است.
و این مثلها را براى مردم مىزنیم؛ امّا جز دانشمندان و آگاهان، كسى آن را درك نمىكند.
پیامها
گرایشهاى غیر الهى انسان، زیر نظر خداست، خود را براى پاسخگویى آماده كنیم. «انّ اللّه یعلم ما یدعون...» تشبیه شرك به تار عنكبوت، برخاسته از علم خداوند است. «كمثل العنكبوت... انّ اللّه یعلم ما یدعون...»
به جاى تكیه بر غیر خدا كه مانند خانهى عنكبوت سست و بىاساس است، به خداوند قوى و شكستناپذیر توكّل كنیم. «و هو العزیز الحكیم»
توجّه ما به دیگران، به خداوند ضررى نمىرساند. «و هو العزیز»
عزّت خداوند همراه با حكمت است. (نه اینكه یك قدرت و صلابت بىمنطق و حكمت باشد.) «العزیز الحكیم»
مَثَلهاى قرآن، عمیق است و باید علاوه بر عموم مردم، دانشمندان نیز در عمق آن بیاندیشند. «نضربها للنّاس و ما یعقلها الاّ العالمون»
خداوند براى دریافت نكات دقیق قرآن، مردم را به تحصیل علم تشویق مىكند. «و ما یعقلها الاّ العالمون»