بَلۡ هُوَ ءَايَـٰتُۢ بَيِّنَـٰتٌ فِي صُدُورِ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَۚ وَمَا يَجۡحَدُ بِـَٔايَـٰتِنَآ إِلَّا ٱلظَّـٰلِمُونَ
49
تفسیر نور
بلكه آن (قرآن) آیاتى است روشن كه در سینههاى كسانى كه به آنان معرفت داده شده جاى دارد؛ و جز ستمگران آیات ما را انكار نمىكنند.
نکتهها
از مقایسهى آیهى 47 كه تنها كافران را منكر آیات الهى مىداند، «و ما یجحد بآیاتنا الاّ الكافرون» و این آیه كه تنها ظالمان را منكر آیات مىداند، «و ما یجحد بآیاتنا الاّ الظالمون» مىتوان استفاده نمود كه كفر، نوعى ظلم و یا بالعكس است.حدود بیست حدیث در كتب تفسیرى وارد شده كه مراد از «اوتوا العلم»، در این آیه امامان معصومعلیهم السلام هستند.
پیامها
گرچه بعضى آیات قرآن متشابه است، ولى مجموعهى آیات آن، روشن و روشنگر است. «آیاتٌ بیّنات» نشانهى علم واقعى، پذیرش آیات روشن الهى است. «فى صدور الّذین اوتوا العلم»
گرچه انسان براى رسیدن به مقصود، مأمور به تلاش و كوشش است، لیكن علم، هدیهى الهى است. «اوتوا العلم»
آیات قرآن، بر دل اهل علم مىنشیند و این گروه هستند كه حقانیّت آن را با تمام وجود درك مىكنند. «الّذین اوتوا العلم»
نمونهى روشن ظلم، ظلم فرهنگى و انكار نابجاست. «و ما یجحد بآیاتنا الاّ الظلمون»
آنچه را كه انسان مىفهمد، اگر انكار كند، نوعى ظلم است. «الاّ الظالمون»