وَقَالُواْ لَوۡلَآ أُنزِلَ عَلَيۡهِ ءَايَـٰتٌ مِّن رَّبِّهِۦۚ قُلۡ إِنَّمَا ٱلۡـَٔايَـٰتُ عِندَ ٱللَّهِ وَإِنَّمَآ أَنَاْ نَذِيرٌ مُّبِينٌ
50
وَقَالُواْ لَوۡلَآ أُنزِلَ عَلَيۡهِ ءَايَـٰتٌ مِّن رَّبِّهِۦۚ قُلۡ إِنَّمَا ٱلۡـَٔايَـٰتُ عِندَ ٱللَّهِ وَإِنَّمَآ أَنَاْ نَذِيرٌ مُّبِينٌ
50
پیامبر در برابر بهانه جویان مقاومت مىكرد و به آنان پاسخ مىداد، زیرا معجزه كارى حكیمانه و الهى است نه بازیچهى بهانه جویان. «قل انّما الایات عند اللّه»
هشدار و انذار، به دلیل غفلتزدایى، قوىتر و مؤثّرتر از بشارت و امید است. «انّما انا نذیر» و نفرمود: «انّما انا بشیر»
هشدار انبیا، صریح و شفّاف است. (نه با كنایه و ابهام و تعریض) «مبین»