كُلُّ نَفۡسٍ ذَآئِقَةُ ٱلۡمَوۡتِ ثُمَّ إِلَيۡنَا تُرۡجَعُونَ
57
كُلُّ نَفۡسٍ ذَآئِقَةُ ٱلۡمَوۡتِ ثُمَّ إِلَيۡنَا تُرۡجَعُونَ
57
این آیه پاسخ مىدهد، آنجا كه هجرت لازم است از مرگ نترسید، زیرا مرگ سرنوشت حتمى همه است؛ ولى پایان كار نیست، به سوى ما مىآیید و ما پاداش هجرت و مرگ در راه هجرت را به شما عطا خواهیم كرد و ستمكارانى را كه شما را مجبور به هجرت كردند كیفر خواهیم داد، گرچه رسیدن به آن پاداش و كیفر طول بكشد. (كلمهى «ثمّ»، بیانگر مدّت زمان طولانى است.)
مرگ، امرى وجودى است، نه عدمى. «ذائقة الموت - ترجعون»
مرگ، پایان كار نیست، بازگشت به مبدأ است. «الینا ترجعون»