وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَسَخَّرَ ٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُۖ فَأَنَّىٰ يُؤۡفَكُونَ
61وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَسَخَّرَ ٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُۖ فَأَنَّىٰ يُؤۡفَكُونَ
61مراد از تسخیر خورشید و ماه، تسخیر آنها در مدارى است كه براى ما مفید باشد.156
در مباحث اعتقادى، از نمونههاى روشن و ملموس استفاده كنیم. (آسمان، زمین، خورشید و ماه) «السموات والارض ...»
مشركان، خالق هستى را «خدا» مىدانستند و براى چیزهاى دیگر در سرنوشت خود، نقش قائل بودند. «لیقولن اللَّه»
گرایش به حقّ، فطرى است و انحراف مشركان خلاف فطرت و به خاطر القائات بیرونى است. «یؤفكون» به صورت مجهول آمده كه به معناى به انحراف كشیده شدن است، گویا القاى خارجى آنان را به انحراف مىكشد.