وَمَا هَـٰذِهِ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَآ إِلَّا لَهۡوٌ وَلَعِبٌۚ وَإِنَّ ٱلدَّارَ ٱلۡـَٔاخِرَةَ لَهِيَ ٱلۡحَيَوَانُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ
64
وَمَا هَـٰذِهِ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَآ إِلَّا لَهۡوٌ وَلَعِبٌۚ وَإِنَّ ٱلدَّارَ ٱلۡـَٔاخِرَةَ لَهِيَ ٱلۡحَيَوَانُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ
64
«هذه الحیاة الدنیا» رمز تحقیر دنیاست، همانگونه كه «لهى الحیوان» رمز عظمت آخرت.
سؤال: با این كه قرآن، خود به كار و تلاش براى آباد كردن زمین و سیر و سفر و بهرهمند شدن از طبیعت، همسر، زیبایىها، خوراكىها و كسب درآمد، سفارش نموده است، پس چگونه در این آیه مىفرماید: دنیا جز لهو و لعب نیست؟
پاسخ: كامیابىهایى كه براى رسیدن به اهداف مقدّس و با روش و ابزار مقدّس و در محدودهى قانون و با رعایت سایر شرایط باشد، همهى آنها مزرعهى آخرت است و آنچه در این آیه تحقیر و مذمّت شده و لهو و لعب معرّفى شده، مواردى است كه هدف مقدّسى در كنار آن نباشد و با موازین دینى و قانونى مخالف باشد.
همه جا سكوت در برابر دلخوشىهاى مردم جایز نیست، گاهى باید با نهیب و فریاد، به غافلان هشدار داد. «لهو و لعب»
در شیوهى تبلیغ، هرگاه امر زشتى را نفى مىكنید، جایگزین خوبى به او ارائه دهید. «انّ الدّار الآخرة»
حیاتِ واقعى، حیات آخرت است. «الدّار الآخرة لهى الحیوان»
مردم، حقیقت آخرت را نمىدانند وگرنه به دنیا دل نمىبستند. «لو كانوا یعلمون»