يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّخِذُواْ بِطَانَةً مِّن دُونِكُمۡ لَا يَأۡلُونَكُمۡ خَبَالًا وَدُّواْ مَا عَنِتُّمۡ قَدۡ بَدَتِ ٱلۡبَغۡضَآءُ مِنۡ أَفۡوَٰهِهِمۡ وَمَا تُخۡفِي صُدُورُهُمۡ أَكۡبَرُۚ قَدۡ بَيَّنَّا لَكُمُ ٱلۡـَٔايَـٰتِ إِن كُنتُمۡ تَعۡقِلُونَ
118
دشمن براى ما چه آرزو مىكند؟
اگر به واژهى «وَدَّ» در قرآن بنگریم، آرزوهاى دشمنان را درباره خود در مىیابیم:
او مىخواهد ما از سلاح و سرمایهى خود غافل باشیم. «ودّالّذین كفروا لو تغفلون عن اسلحتكم و امتعتكم»137
او از ما سازش و نرمش مىخواهد. «ودوّا لو تُدهِن فیُدهِنون»138
او براى ما رنج و فشار و زحمت مىخواهد. «وَدوّا ما عَنِتّم»
او براى ما ارتداد و بازگشت از دین را مىخواهد. «وَدّ كَثیرٌ مِن اهل الكتاب لو یردّونكم من بعد ایمانكم كفّاراً»139
بیگانگان را مَحرم اسرار خویش قرار ندهیم. «لا تتخذوا بطانة من دونكم» وجود مستشاران خارجى در كشورهاى اسلامى، ممنوع است. رازدارى، یك وظیفهى قطعى است. «لاتتخذوا بطانة من دونكم»
هر مسلمانى هم كه مصداق «دونكم» باشد، نباید محرم اسرار قرار گیرد، زیرا در میان مسلمانان نیز افراد فتنهجو و جاسوس، كم نیستند. «لاتتخذوا بطانة من دونكم...»
ملاك دوستى و روابط صمیمانهى مسلمانان با سایر جوامع باید ایمان باشد. «لاتتخذوا بطانة من دونكم»
جامعهى اسلامى، برتر از جامعهى غیر اسلامى است. «دونكم» بجاى «غیركم» نشان آن است كه غیر مسلمانان، دون و پائیناند. «من دونكم»
اوّلین حركت و خطر دشمن، تهاجم فرهنگى است. دشمن در ضربه زدن به فكر و اندیشه كوتاهى نمىكند. «لایألونكم خبالاً»
دشمنان با روشهاى گوناگون با ما برخورد مىكنند: 1- فساد. «لایألونكم خبالاً» 2- فشار. «ودّوا ما عنتم» 3- نفاق. «ماتخفى صدورهم اكبر»
دشمنان خود را بشناسید و هشیار باشید، آنان ذرّهاى در توطئه و فتنه علیه شما كوتاهى نمىكنند. «لا یألونكم خبالا ودّوا ما عنتّم»
اوامر و نواهى الهى، دلیل و فلسفه دارد. اگر شما را از روابط صمیمانه با دشمنان نهى مىكند، به خاطر آن است كه آنان در توطئه علیه شما كوتاهى نمىكنند. «لاتتخذوا... لا یألونكم»
از كوزه همان برون تراود كه در اوست. از دشمن انتظارى جز بغض و كینه نیست. «قد بدتالبغضاء من افواههم»
دشمنان خود را از تبلیغات آنان بشناسید. «قد بدتالبغضاء من افواههم»
روابط صمیمى با دشمنِ توطئهگر، نشانهى بىعقلى است. برخورد با صفا، با افراد بىصفا، كم عقلى است. «ما تخفى صدورهم اكبر... ان كنتم تعقلون»
خداوند به درون همه آگاه است و نقشههاى دشمنان اسلام را افشا مىكند. «وما تخفى صدورهم اكبر»
دشمنان شما منافق هستند، ظاهر و باطنشان یكى نیست. «ما تخفى صدرهم»
خداوند با معرّفى روحیات دشمن، با شما اتمام حجّت كرده است. «قد بیّنا الایات»
مؤمن بودن مسألهاى است و عاقل بودن مسأله دیگر، لذا در این آیه خداوند به مؤمنان مىفرماید: كفّار را محرم اسرار خود قرار ندهید، اگر عقل دارید. «یا ایها الّذین آمنوا... ان كنتم تعقلون»