وَلَقَدۡ نَصَرَكُمُ ٱللَّهُ بِبَدۡرٍ وَأَنتُمۡ أَذِلَّةٌ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ
123
تفسیر نور
و همانا خداوند شما را در جنگ بدر در حالى كه ناتوان بودید یارى كرد، پس از خداوند پروا كنید، باشد كه سپاس گزارى نمائید.
نکتهها
كلمه «اذلّة» یا به معنى كمبود نیروى انسانى مؤمنان در بدر است و یا به معناى كمبود ساز و برگ جنگى و تداركات است. یادآورى كمبودها در بدر، اشاره به توانمندى آنان در مقایسه با جنگ اُحد است.در سه آیه قبل خواندیم كه صبر و تقوا، انسان را بیمه مىكند و در این آیه نمونه عملى آن را مجاهدان بدر معرفى مىكند. در آیهى قبل نیز سخن از توكّل بود و مجاهدان بدر نمونه عملى توكّل هستند. این آیه خطاب به مسلمانان مىفرماید: شما كه در بدر نصرت خدا را دیدید، چرا در اُحد به فكر سستى افتادید؟!
پیامها
امدادهاى غیبى را در میدانهاى كارزار فراموش نكنید. «نصركم اللّه ببدر» نصرت الهى، نشانهى ولایت الهى بر مؤمنان است. «واللّه ولیّهما... و لقد نصركم اللّه ببدر»
به خداوند توكّل كنیم كه نصرت او را در صحنههاى جنگ دیدهایم. «وعلى اللّه فلیتوكّل... نصركم اللّه ببدر»
امدادهاى الهى سرنوشت جنگ را معیّن مىكند، نه عوامل طبیعى. «نصركم اللّه ببدر و انتم اذلّة»
هركس طالب نصرت الهى است، باید تقوا پیشه كند. «نصركم اللّه... فاتقوا اللّه»
شكر امدادهاى الهى آن است كه تقواى الهى پیشه كنیم. «فاتّقوا اللّه... تشكرون»