أُوْلَـٰٓئِكَ جَزَآؤُهُم مَّغۡفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمۡ وَجَنَّـٰتٌ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَاۚ وَنِعۡمَ أَجۡرُ ٱلۡعَـٰمِلِينَ
136
تفسیر نور
پاداش آنان (متّقین) از طرف پروردگارشان، مغفرت و باغهایى است كه از زیر درختان آنها نهرها جارى است و براى همشیه در آن (باغها) هستند و چه نیكوست پاداش اهل عمل.
نکتهها
آمدن كلمات «مُتّقین»، «مُحسنین» و «عاملین» در پایانِ سه آیه پى درپى، نشانگر آن است كه تقوا یك حالت انزوا و عزلت و تنها كیفیّت روحى نیست، بلكه حضور در صحنه، همراه با عمل و احسان است.پیامها
تا انسان از گناه پاك نشود، شایستگى ورود به بهشت را ندارد. «مغفرة...جنّات» عفو ومغفرت خداوند، براى تربیت انسان است. «مغفرة من ربّهم»
تنها با آرزو نمىتوان به الطاف خداوند رسید، بلكه كار و عمل لازم است. «نعم اجر العاملین»