وَمَآ أَصَـٰبَكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡتَقَى ٱلۡجَمۡعَانِ فَبِإِذۡنِ ٱللَّهِ وَلِيَعۡلَمَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
166
تفسیر نور
و آنچه روز مقابلهى دو گروه (كفر و ایمان در احد) به شما وارد شد، به اذن خدا بود (تا شما را آزمایش كند) و مؤمنان را مشخّص كند.
نکتهها
خداوند براى هر كارى، علّتى را مقرّر كرده است و هر یك از شكست و پیروزى دلیلى دارند. علّت شكست شما در اُحد این بود كه سست شده و ناهماهنگى كردید و براى جمع آورى غنائم حرص ورزیدید، كه در آیه قبل فرمود: «هو من عند انفسكم» این آیه مىفرماید: هر یك از انتخابهاى شما، میان اتحاد یا تفرقه، جدّى بودن یا سست شدن، در مدار ارادهى الهى است. اوست كه به شما قدرت انتخاب مىدهد و هر راهى برگزینید، به همان نتیجهاش مىرسید. «ما اصابكم... فباذن اللَّه»پیامها
شكستها و پیروزىها، به ارادهى خداوند محقّق مىشود كه همان سنّتهاى اوست. «فباذن اللّه» حوادث تلخ وشیرین، میدان آزمایش وشناسایى انسانهاست. «لیعلم المؤمنین»