ٱلَّذِينَ قَالُواْ لِإِخۡوَٰنِهِمۡ وَقَعَدُواْ لَوۡ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُواْ قُلۡ فَٱدۡرَءُواْ عَنۡ أَنفُسِكُمُ ٱلۡمَوۡتَ إِن كُنتُمۡ صَـٰدِقِينَ
168
تفسیر نور
منافقان كسانى هستند كه (بعد از پایان جنگ اُحد، دست به تبلیغات یأس آور زده و در حالى كه خود از جنگ سر باز زده و در خانههاى) خود نشستهاند و در حقّ برادران خود گفتند: اگر از ما پیروى مىكردند كشته نمىشدند. به آنان بگو: اگر راست مىگویید، مرگ را از خودتان باز دارید.
پیامها
منافقان به هنگام حركت مردم به جبههها، در خانهها مىنشینند. «و قعدوا» منافقان، روحیهى خانوادههاى شهدا را تضعیف مىكنند. «لو اطاعونا ما قتلوا»
منافقان، خود را رهبر فكرى دیگران مىدانند. «لو اطاعونا»
در جهانبینى منافقان، اصالت با زندگى مادّى و رفاه است. «و قعدوا لو اطاعونا ما قتلوا»
ایمان به مقدّر بودن مرگ، سبب شجاعت و پذیرش رفتن به جبهه است و در بینش منافقان، شهادت و سعادت اُخروى جایگاه ندارد. «لو اطاعونا ما قتلوا»
باید با تبلیغات سوء منافقان برخورد كرد. «قل فادرؤا عن انفسكم الموت»
انسان نمىتواند مرگ را از خود دفع كند. «فادرؤا عن انفسكم الموت»
مرگ به دست خداست، جبهه یا خانه در مرگ نقش اصلى را ندارند. «فادرؤا عن انفسكم الموت و ان كنتم صادقین»