سوره آل عمران - آیه 180 جزء 4 - صفحه 73

    وَلَا يَحۡسَبَنَّ ٱلَّذِينَ يَبۡخَلُونَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِن فَضۡلِهِۦ هُوَ خَيۡرًا لَّهُم‌ بَلۡ هُوَ شَرٌّ لَّهُمۡ‌ سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُواْ بِهِۦ يَوۡمَ ٱلۡقِيَـٰمَةِ‌ وَلِلَّهِ مِيرَٰثُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ‌ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِيرٌ

    180

تفسیر نور
و كسانى كه نسبت به (انفاق) آنچه خداوند از فضلش به آنان داده، بخل مى‌ورزند، گمان نكنند كه (این بخل) براى آنان بهتر است، بلكه آن برایشان بدتر است. به زودى آنچه را كه بخل كرده‌اند در روز قیامت، (به صورت) طوقى بر گردنشان آویخته مى‌شود. و میراث آسمان‌ها و زمین مخصوص خداست و خداوند به آنچه انجام مى‌دهید آگاه است.

پیام‌ها
واقع بین باشید واز خیال و گمان انحرافى دورى كنید. «لایحسبنّ»

مال كه از آنِ تو نیست، پس بخل چرا؟ «اتاهم اللّه من فضله»

سرچشمه‌ى بخل، ناآگاهى و تحلیل غلط از خیر و شرّ است. «لایحسبنّ الّذین یبخلون... خیرا لهم بل هو شرّ لهم»

یكى از وظایف انبیا، اصلاح بینش و تفكّر انسان‌هاست. «لایحسبنّ...هو خیرا لهم بل هو شرّ لهم»

حبّ دنیا، شرور را نزد انسان خیر جلوه مى‌دهد. «لا یحسبنّ... هو خیر»

در قیامت، برخى جمادات نیز محشور مى‌شوند. «سیطوقون ما بخلوا»

معاد، جسمانى است. «سیطوقون ما بخلوا»

قیامت، صحنه‌ى ظهور خیر و شرّ واقعى است. «هو شرّ لهم سیطوّقون ما بخلوا»

انسان، در تصرّف اموال خود آزاد مطلق نیست. «سیطوقون ما بخلوا»

قیامت، صحنه‌ى تجسّم عمل است. «سیطوقون ما بخلوا» در حدیث آمده است: هر كس زكات مال خود را ندهد، در قیامت اموالش به صورت مار و طوقى بر گردنش نهاده مى‌شود.200

زمان برپایى قیامت، دور نیست. «سیطوقوّن»

اسیر مال شدن در دنیا، موجب اسارت در آخرت است. «سیطوّقون»

بدترین نوع شكنجه، شلاق‌خوردن از دست محبوب‌هاست. آنچه را در دنیا بخل ورزیده‌ایم، همان مایه‌ى عذاب ما مى‌شود. «سیطوّقون ما بخلوا»

خداوند هم صاحب میراث ماندگار دنیاست و هم نیازمند انفاق ما نیست. پس دستور انفاق، براى سعادت خود ماست. «و للَّه میراث السموات والارض»

وارث واقعى همه چیز و همه كس خداست. ما با دست خالى آمده‌ایم و با دست خالى مى‌رویم، پس بخل چرا؟ «و للَّه میراث السموات والارض»


200) تفسیر نورالثقلین ؛ كافى، ج‌3، ص‌502.