وَلِلَّهِ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءࣲ قَدِيرٌ
189وَلِلَّهِ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءࣲ قَدِيرٌ
189حكومت خداوند دائمى و همیشگى است، ولى حكومتهاى غیرالهى چند صباحى بیش نیست. «تلك الایام نداولها بین الناس»213 آرى، این نوع حكومت حقیقى و دائمى تنها در انحصار خداوند است. «وللّه مُلكُ السموات والارض»
بسیارند افرادى كه حكومت در دست آنهاست، ولى نمىتوانند به خواستههاى خود جامهى تحقّق بپوشانند، ولى خداوند هم حكومت دارد و هم بر هر كارى قادر است. «ملك السموات... على كل شىءٍ قدیر»