كلمه‌ى «تورات»، در زبان عِبرى به معناى شریعت و قانون است. تورات كنونى داراى پنج بخش به نام‌هاى: 1- سِفر پیدایش 2- سِفر خروج 3- سِفر لاویان 4- سِفر اعداد 5 - سِفر تثنیه مى‌باشد. از آنجایى كه در تورات شرح وفات و دفن حضرت موسى‌علیه السلام مطرح شده، معلوم مى‌شود كه این مطالب بعد از حضرت موسى جمع آورى شده است.

كلمه‌ى «انجیل»، ریشه یونانى دارد و به معناى بشارت است. انجیل نام كتاب مسیحیان است و قرآن هر كجا از آن نام برده، به صورت مفرد بیان كرده است، ولى امروزه در میان مسیحیان اناجیل متعدّد وجود دارد كه همه پس از حضرت عیسى علیه السلام و بدست یاران و پیروان او نوشته شده‌اند. این اناجیل كه به نام خود آنان معروف است، عبارتند از: 1- انجیل مَتّى. 2- انجیل مرقس. 3- انجیل لوقا. 4- انجیل یوحنّا.

آمدن كتب آسمانى، جلوه‌اى از قیّومیّت خداست. «القیّوم نزّل علیك الكتاب»

نزول قرآن بر پیامبر، مربوط به شخصیّت او و تكریم خداوند از اوست. «نزل علیك الكتاب» كلمه «علیك» مقدّم بر كلمه «الكتاب» است.

قرآن از هرگونه باطلى مصونیّت داشته و منطبق با حقیقت است. «بالحقّ»

كتاب‌هاى آسمانى انبیا، مؤیّد یكدیگرند. «مصدّقا لما بین یدیه»

تصدیق كتب آسمانى پیشین، عاملى براى وحدت خداپرستان و یكى از شیوه‌هاى دعوت دیگران است. «مصدّقاً»

تصدیق قرآن نسبت به تورات و انجیل، حقّى بزرگ بر ادیان سابق است، و گرنه با خرافاتى كه وارد تورات و انجیل شده، آسمانى بودن آنها به كلّى فراموش مى‌شد. «مصدّقاً»

با آنكه مراحل تربیت الهى، ابزار و دستورالعمل‌هاى آن در هر زمان و شرایط متفاوت بوده‌اند، ولى از آهنگ تكاملى ووحدت در هدف برخوردارند. «مصدقاً»