۞ كُلُّ ٱلطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِّبَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ إِلَّا مَا حَرَّمَ إِسۡرَٰٓءِيلُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ مِن قَبۡلِ أَن تُنَزَّلَ ٱلتَّوۡرَىٰةُۚ قُلۡ فَأۡتُواْ بِٱلتَّوۡرَىٰةِ فَٱتۡلُوهَآ إِن كُنتُمۡ صَـٰدِقِينَ
93
فَمَنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ ٱلۡكَذِبَ مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ
94
تفسیر نور
همهى غذاها و خواركىها براى بنىاسرائیل حلال بود، مگر آنچه را اسرائیل (یعقوب) پیش از نزول تورات بر خود حرام كرده بود، بگو: اگر راست مىگویید (كه اینها از قبل در تورات حرام بوده است،) تورات را بیاورید و آن را تلاوت كنید (تا ببینید بسیارى از چیزها را بدون نزول وحى از پیش خود، بر خودتان حرام كردهاید).
پس بعد از این، هر كسى بر خدا به دروغ افترا ببندد، آنان ستمگران هستند.
نکتهها
در تفاسیر آمده است كه بنىاسرائیل به پیامبر اسلام صلى الله علیه وآله اشكال مىكردند كه اگر تعالیم او موافق تعالیم انبیاى پیشین همچون ابراهیم، موسى و عیسىعلیهم السلام است، پس چرا گوشت و شیر شتر را حرام نمىداند؟! این آیه در جواب آنها نازل شد، كه تمام غذاها براى بنىاسرائیل حلال بوده است وتنها حضرت یعقوب بعضى از غذاها را بر خود تحریم نموده بود. و دلیل این تحریم نیز چنانكه در بعضى تفاسیر آمده، آن است كه وقتى حضرت یعقوب گوشت شتر را استفاده مىنمود، موجب ناراحتى جسمى او مىشد، او از این غذا پرهیز مىكرد109 و بنىاسرائیل گمان مىبردند كه این یك تحریم شرعى وابدى است.«طَعام» به چیزى گفته مىشود كه به ذائقهى انسان طعم دارد و كلمهى «حِلّ» در برابر «عَقد»، به معناى آزادى و رهایى است.
109) تفسیر عیّاشى، ج1، ص184.
پیامها
حلال بودن غذاها، یك اصل ثابت در ادیان آسمانى است. «كلّ الطعام كان حلاً» بدون دلیل و تحریم شرعى، حلالها را حرام نپندارید. «حَرّم اسرائیلُ على نفسه»
بهترین نوع استدلال، استدلال بر اساس عقاید و كتاب آسمانى طرف مقابل است. «فأتوا بالتوراة»