وَمَآ أَنتَ بِهَـٰدِ ٱلۡعُمۡيِ عَن ضَلَـٰلَتِهِمۡ إِن تُسۡمِعُ إِلَّا مَن يُؤۡمِنُ بِـَٔايَـٰتِنَا فَهُم مُّسۡلِمُونَ
53
تفسیر نور
و تو هدایت كنندهى كوران از گمراهیشان نیستى، تنها كسانى سخنت را به گوش مىگیرند كه به آیات ما ایمان دارند و اهل تسلیم هستند.
پیامها
وظیفهى پیامبران، ارشاد مردم است، نه اجبار آنان به پذیرش هدایت. «ما انت بهاد العمى» پذیرش مردم، محدود است. «ان تُسمع الاّ مَن یؤمن»
داشتن روحیّهى تسلیم در برابر حقّ، زمینهساز دریافتهاى معنوى است. «ان تُسمع الاّ... مسلمون»
زمین شوره سنبل بر نیارد
در آن تخم عمل ضایع مگردان
ایمان به تنهایى كافى نیست، تسلیم لازم است. «من یؤمن بآیاتنا فهم مسلمون»