۞ ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَكُم مِّن ضَعۡفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنۢ بَعۡدِ ضَعۡفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِنۢ بَعۡدِ قُوَّةٍ ضَعۡفًا وَشَيۡبَةًۚ يَخۡلُقُ مَا يَشَآءُۚ وَهُوَ ٱلۡعَلِيمُ ٱلۡقَدِيرُ
54
۞ ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَكُم مِّن ضَعۡفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنۢ بَعۡدِ ضَعۡفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِنۢ بَعۡدِ قُوَّةٍ ضَعۡفًا وَشَيۡبَةًۚ يَخۡلُقُ مَا يَشَآءُۚ وَهُوَ ٱلۡعَلِيمُ ٱلۡقَدِيرُ
54
توجّه كردن به آغاز تولّد، مایهى تذكّر و تشكّر است. «خلقكم من ضعف...»
از ضعف و پیرى گلایه نكنید كه برنامهى حكیمانهى خداوند است. «اللّه ... جعل من بعد قوّة ضعفا»
مراحل ضعف و قدرت انسان، با یك برنامه ریزى حكیمانه طرّاحى شده است. (تكرار «جعل»)
آغاز و پایان انسان ضعف است، در چند روزى كه توان و قدرت داریم قدردانى كنیم. (یك قوّت میان دو ضعف) «ضعفٍ - قوّة - ضعفاً» ضعفِ دوران كودكى به قوّت تغییر مىكند، ولى ضعف دوم باقى مىماند، زیرا كلمهى «شیبة» در كنار «ضعف»، نشان آن است كه این ضعف همراه پیرى و ثابت است)
كسى كه میان دو ضعف قرار گرفته، نباید به چند روز قوّت مغرور شود. «ضعف - قوّة - ضعفا»
اگر اهل نظر باشیم، همهى هستى كتاب مطالعه است. (باد و باران و حیات زمین، دوران كودكى و جوانى و پیرى انسان.) «من بعد قوّة ضعفا و شیبة»
ضعفِ مخلوق، نشان ضعف خالق نیست. «و هوالعلیم القدیر»