وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُۚ قُلِ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِۚ بَلۡ أَكۡثَرُهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
25
تفسیر نور
و اگر از آنان سؤال كنى: چه كسى آسمانها و زمین را آفریده است؟ حتماً خواهند گفت: خدا. بگو: ستایش از آنِ خداست، ولى بیشتر مردم نمىدانند.
نکتهها
شبیه این تعبیر، در موارد دیگر قرآن نیز آمده است، از جمله آیات: 61 و 63 عنكبوت، 38 زمر و 9 زخرف كه نشان مىدهد مشركان، منكر خالقیّت خدا نبودند و انحرافشان در شریك قراردادن بتها به هنگام عبادت و آرزوى شفاعت از آنان بود، «و ما نعبدهم الاّ لیقرّبونا الى اللّه زُلفى»323 در حالى كه خود، آنها را از سنگ و چوب تراشیده بودند.امام باقر علیه السلام، پاسخ مشركان در این آیه را نشان فطرى بودن توحید دانستند.324
323) زمر، 3.
324) تفسیر نورالثقلین، ذیل آیه و توحید صدوق، ص330.
پیامها
خالق بودنِ خداوند، بر مشركان نیز پوشیده نیست. «و لئن سألتهم من خَلَق... لیقولنّ اللّه» مشركان به انحراف خود اقرار ضمنى دارند. «لئن سألتهم... لیقولنّ اللّه»
همهى آفریدهها از آنِ اوست، پس تنها او را ستایش كنیم. «قل الحمدللّه»
سپاس خداوند را به زبان آوریم. «قل الحمدلِلّه»
انحراف مشركان معمولاً برخاسته از جهل آنان است. «بل اكثرهم لایعلمون»