ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدۡعُونَ مِن دُونِهِ ٱلۡبَـٰطِلُ وَأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡعَلِيُّ ٱلۡكَبِيرُ
30
تفسیر نور
این همه، دلیل بر آن است كه خداوند، حقّ، و آنچه غیر از او مىخوانند باطل است، و همانا خداوند بلند مرتبه و بزرگ است.
نکتهها
از آیهى 24 تا آیه 30، ده صفت از صفات الهى مطرح شده است: غنىّ، حمید، عزیز، حكیم، سمیع، بصیر، خبیر، حقّ، علىّ، كبیر و در هر آیه به نكتهاى اشاره شده است، مثلاً در آیه 25، خالقیّت خداوند مطرح شده، «خلق السّموات...» در آیه 27، به نعمتهاى الهى اشاره شده، «مانفدت كلمات اللّه» و در آیهى 28، قدرت مطلقهى پروردگار در مبدأ و معادِ انسان بیان شده است. «ما خَلقُكم و لابَعثُكم»تنها خداوند و آنچه از جانب او و یا وابسته به او باشد، حقّ است و هر چه غیر از او و یا وابسته به غیر او باشد، باطل و ناپایدار است.
پیامها
منشأ همهى افعال و صفات خداوند در آفرینش، ثابت و پایدار بودن اوست. «ذلك بانّ اللّه هوالحقّ» حقّ و باطل، ملاك انتخاب است، نه تقلید، تبلیغ، تطمیع و یا تهدید. «ذلك بانّ اللّه هوالحقّ و اَنّ ما یدعون من دونه الباطل»
در بیان حقیقت، صراحت و قاطعیّت داشته باشیم. (در این آیه، سه مرتبه كلمهى «أنّ» به كار رفته كه نشانهى تأكید است.)