أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱلۡفُلۡكَ تَجۡرِي فِي ٱلۡبَحۡرِ بِنِعۡمَتِ ٱللَّهِ لِيُرِيَكُم مِّنۡ ءَايَـٰتِهِۦٓۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ
31
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱلۡفُلۡكَ تَجۡرِي فِي ٱلۡبَحۡرِ بِنِعۡمَتِ ٱللَّهِ لِيُرِيَكُم مِّنۡ ءَايَـٰتِهِۦٓۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ
31
علاوه بر این، دریاها راه طبیعى بىخرج و عمومى هستند كه همهى بخشهاى زمین را به یكدیگر ارتباط مىدهند و هنوز هم با پیشرفتهاى بشر در صنعت هوایى، بیشترین كالاها از طریق كشتى حمل مىشود.
در قرآن، صبر و شكر، در موارد متعدّدى كنار هم آمدهاند و شاید رمزش این باشد كه مسائلى كه در اطراف انسان مىگذرد، یا طبق مراد است كه جاى شكر دارد ویا خلاف میل انسان است كه جاى صبر دارد، پس انسان دائماً باید یا در حال صبر باشد، یا در حال شكر و گرنه در حال كفران و غفلت خواهد بود.
در دعوت به خدا و بیان نعمتها، تبلیغ و ارشاد، از مسائل طبیعى و در دسترس مردم استفاده كنیم. «اَلَم تَرَ أنّ الفلك...»
به آفریدهها ساده ننگریم، «اَلَم تَرَ» آفریدهها، آیات الهى هستند. «لیریكم من آیاته...»
حركت كشتى در آب، از نعمتهاى پر رمز و راز الهى است. «تجرى فى البحر بنعمت اللّه»
اگر مىخواهیم نشانههاى زیادترى از قدرتنمایى خدا را درك كنیم و بهرههاى فراوانترى از نعمتهاى الهى ببریم، باید حوصلهى بیشترى از خود نشان دهیم. («صبّار»، یعنى صبر زیاد) و باید سعى كنیم از دادهها بهترین استفاده را ببریم و همواره سپاسگزار باشیم. («شكور»، یعنى شكر زیاد)